Sameera Chathuranga
9 March 2016
---------------- මැහෙන ජීවිත..! ----------------
..
ගමරට අතැර ඇවිදින් රුදු නගර..........වෙත
රිදුමන් පමණි තිබුණේ නම් හතර...........අත
දවසම ගෙවී ගියමුත් රළු මැසිම.............මත
සතුටක් නොමැත ලැබුවේ ඒ සුමුදු..........හිත
..
බැණුම් විතරමයි කවදත් නොමැත.......හොඳ
සුසුම් රස්නෙමයි පපුවෙන් නැගෙයි.........තද
ලොවක් හැඩ කලත් දෙඅතින් මවන........ලද
ලොවෙන් හැමවිටම ඇහුවෙම ඇණුම්......පද
..
ඉල්ලා ඉලක්කය නිරතුරු සෑම...........පැයේ
හොල්ලා දෙසවනම සද්දෙනි ගලා.......ගියේ
දැක්කා වුනත් අපෙ දුක්කඳ දැවෙන......කයේ
වික්කේ මිනිස්කම යටකර කාසි............රියේ
..
බැලුවෙම වැරදි විදිහටමයි නෙත්.........විදහා
පෙනුනේ පහත් අය ලෙසටයි ලොව...උකහා
සලෙළුන් ඇවිත් මඟ අහුරා දෙයි.........විරහා
දෙවියන් පවා ළඟ නෑ හිටියට..............අදහා
..
හැමදා ඇවිත් දුක් වින්දත් ගතින්.............දැවී
සොච්චම් පමණි අත රැඳුණේ මාසෙ.......ගෙවී
පෙර පින් මදි වෙලා එනමුත් ලොවට......මැවී
කවදද ලැබෙන්නේ දිවියේ සැපයෙ..........සවී
..
සමීර චතුරංග කිවිඳුන්ගේ නිර්මාණයකි.
2016.03.09
